همانطور که پیشتر اشاره شد،  هیچکس به تقارن جنایات دستاربندان و دیگر اراذل بی‌دستار ساواک با «ایام مبارک» تقویم شیعی مسلکان اشاره نمی‌کند!  پس در مورد آتش سوزی در سینما رکس آبادان لازم است به تقارن این جنایت فجیع با ماه «مبارک» رمضان اشاره کنیم.   بله،  جنایتی که آمران آن هرگز معرفی و مجازات نشدند،  در ماه رمضان روی داد،  و به همین دلیل سیدابراهیم نبوی،  یکی از وقایع نگاران «سی سال پیش در چنین روزی» تقویم هجری قمری را از حافظة خود و شرکاء «پاک» فرموده.  البته بی‌دلیل هم نیست!  فکر نکنید عمال شریف ساواک بدون دلیل کاری انجام می‌دهند!   ابداً!  سیدابراهیم نبوی،  معاون سیاسی وزارت کشور جمکران که همزمان با شیخ مسعود بهنود به فرنگستان اعزام شد تا پلی باشد بین حزب‌الله و شاه‌الله،  فعلاً دست اندرکار ارائة «چهرة اسلامی» از محمدرضا پهلوی است،  تا پاسدار جماعت از «انقلابی» بودن اعلیحضرت اطمینان کامل حاصل کنند.   به همین دلیل سیدابراهیم یک عکس سکسی از شاه سابق در صحرای حجاز ضمیمة مطلب خود کرده و بر سخنان وی مبنی بر رعایت شعائر اسلامی نیز تأکید می‌کند.

در وبلاگ دیروز به تحمیل «زبان انسداد» بر جامعه اشاره کردیم.  و گفتیم که «زبان دین» و «زبان دین‌ستیز» هر دو زبان انسداد‌اند.   در این راستا مقالات بی‌سروته پاسدار اکبر که در سایت‌های فارسی زبان منتشر می‌شود تدوام تحمیل سیاست انسداد حکومت اسلامی در خارج از مرزهاست.   در واقع پاسدار اکبر که خود را به عنوان مخالف حکومت جا زده،  به ترویج «دین» و زبان تقدس مشغول است.   همانطور که گفتیم زبان دین زبان اسطوره‌های مقدس است که با عقل سلیم و منطق متعارف،  ‌ و در نتیجه با انسان‌محوری در تضاد قرار می‌گیرد،  و به همین دلیل است که استعمار تلاش دارد «زبان دین» را بر فضای جامعه تحمیل کند،‌   تا بتواند از این راه انسان ستیزی را توجیه کند.

در مورد وبلاگ «کشک و پژوهش» تأکید می‌کنیم، که «دین» و اعتقادات دینی هیچ ارتباطی با تفکر منطقی و ‌علمی و عقلانی ندارد.   اگر پژوهشگری به نام لطفی در فارس نیوز،  بهائیت را یک «توهم» می‌خواند باید بداند که دیگر ادیان هم جز «توهم» هیچ نیستند.  در نتیجه،  توهم درست و نادرست نداریم.   بهائیت همانقدر ارزش دارد که تشیع و هر مسلک دیگری.  بنابراین اعتقادات بهائیان همانقدر ارزش خواهد داشت که اعتقادات پیروان تشیع و غیره.  به هر تقدیر بحث ما اعتقاد به ادیان نیست،  بحث ما آزادی عقاید افراد است.  ما معتقدیم که هدف جنجال رسانه‌ای پیرامون «ادیان» و «توهین به مقدسات» که از جانب غربی‌ها رهبری می‌شود،   ایجاد «انسداد فرهنگی» از طریق اشغال فضای اجتماعی ایران با زبان انسداد یا زبان «دین»،  «اعتقادات» و «منهیات» دینی است.  

در وبلاگ «ژوکر فرهنگی» گفتیم که تاریخ ایران با امپراطوری هخامنشی آغاز شد.  امپراطوری‌ای که دین دولتی نداشت و بر اساس «مقدسات» پایه ریزی نشده بود.  پیشتر گفتیم که امپراطوری هخامنشی یک امپراطوری زرتشتی نبوده و هویت تاریخی ما ایرانیان با مقدسات مذهبی هیچ پیوندی ندارد.  ولی جوجه پاسداران سلطنت‌طلب آس برندة خود را رو کرده‌اند،  و با توسل به لچک حاجیه عبادی «هویت» ایرانی را برای‌مان چنین تعریف می‌کنند:  «ایرانی ـ اسلامی!»  و این «هویت» گویا با بهائیت در تضاد قرار می‌گیرد،  چرا که منافع استعمار چنین ایجاب می‌کند.

اگر موسسة استعماری کیهان و شرکا‌ی‌اش‌در «فارس نیوز» می‌پندارند که با تبلیغات ابلهانة خود می‌توانند ما را همزمان به سوی «سلطنت» و «بهائیت» «ارشاد» فرمایند و قره‌العین خودشان را بجای الگوی فاطمه بگذارند سخت در اشتباه‌اند.   جنگ زرگری با عبادی، برافراشتن پرچم مبارزه با بهائیت و اسرائیل ما را از لائیسیته به بیراهة «دین نوین» و «دین مترقی» رهنمون نخواهد شد.   بهائیت تداوم تشیع است و آخوندهای شیعی مسلک به همان دلیل که با دراویش دشمنی دارند بهائیت را نیز مردود می‌شمارند.  برای رهائی از چاه جمکران و تشیعی که دست ساز ناخداکلمب است،  یک راه بیشتر وجود ندارد:  جدائی دین از سیاست!

در وبلاگ «لات‌ایسم» به نقل از «نیویورک تایمز» به ترور کمال عبدالله اشاره کردیم و گفتیم که او یک شخصیت شناخته شدة سکولار بود.  بهتر است بدانیم علاوه بر سکولارها شبه نظامیان مخالف سازمان القاعده نیز از اهداف مهم آنگلوساکسون‌ها به شمار می‌روند،   چرا که مخالفت با سازمان القاعده در واقع مخالفت با حکومت طالبان است.  حکومتی که گاوچران‌ها و  متحدان‌شان علیرغم اشغال نظامی و تحمیل قانون اساسی در چارچوب قرآن،  هنوز نتوانسته‌اند آنرا در عراق پیاده کنند.   جهت  استقرار چنین حکومتی در عراق لازم است همچنانکه در ایران شاهد بودیم،  گروه‌های خرابکار شیعی مسلک در رأس هرم قدرت قرار گیرند.   هنوز ایالات متحد موفق به اجرای چنین طرحی نشده ولی می‌پندارد که در درازمدت از طریق سرکوب فرهنگی به اهداف خود نائل خواهد شد.  بی‌جهت نیست که ترور معلمان مدارس عراق تبدیل به یکی از اولویت‌های اشغالگران عراق شده.   هر معلمی که حذف شود، یک جفت نعلین بجای او قرار خواهد گرفت و نتیجه همانقدر درخشان خواهد بود که در ایران.